Dobór elektrody wolframowej

Jak dobrać elektrody wolframowe

Obciążalność prądowa elektrod wolframowych

Elektody wolframowe najczęściej są pakowane w plastikowe pudełka po 10 sztuk. Popularna długość to 175 mm a średnice to 1,0 mm, 1,6 mm, 2,4 mm i 3,2 mm. Spotyka się również większe średnice 4,0 mm, 4,8 mm i więcej.
Średnica elektrody nietopliwej ma duże wpływ na jakość spawu i jego kształt. Najlepszym sposobem określenia, która średnica elektrody TIG jest najlepsza do konkretnej pracy jest przeprowadzeniw testu.
Dla ułatwienia podajemy poniżej orientacyjne zestawienie, pomagające wstępnie określić grubość elektrody wolframowej. Maksymalny prąd, jaki może przewodzić elektroda o danej średnicy oznacza początek przegrzania się i topienia elektrody.

PRZEWODZENIE PRĄDU W ZALEŻNOŚCI OD ŚREDNICY ELEKTRODY WOLFRAMOWEJ
Średnica elektrody wolframowej

Prąd stały
( elektroda wolframowa czerwona )

Prąd przemienny
( elektroda wolframowa zielona )

Polaryzacja ujemna

Polaryzacja dodatnia

Niezrównoważony

Zrównoważony

1,0 mm

15 – 80

-

10 – 60

20 – 30

1,6 mm

70 – 150

10 – 20

50 – 100

30 – 80

2,4 mm

150 – 250

15 – 30

100 – 160

60 – 130

3,2 mm

250 – 400

25 – 40

150 – 210

100 – 180

4,0 mm

400 – 500

40 – 55

200 – 275

160 – 240

4,8 mm

500 – 750

55 – 80

250 – 350

190 – 300

6,4 mm

750 – 1100

80- 125

325 – 450

325 – 450

 

Należy pamiętać, że w zależności od użytego gatunku elektrody te wartości mogą się nieco różnić. Również dobór gazu ma wpływ na wielkość przenoszonego prądu. W przypadku zastosowania mieszanki argonu i helu należy przyjąć nieco niższe wartości niż w przypadku zastosowania czystego argonu.
Przy zadanej wartości prądu elektroda wolframowa o większej średnicy będzie trwalsza ale będzie się gorzej zajarzać. Zbyt duży prąd spowoduje szybsze topienie końcówki elektrody, zbyt mały prąd będzie przyczyną niestabilnego łuku.

Jak przygotować elektrodę wolframową do spawania

Przed użyciem elektroda wolframowa powinna być przygotowana do pracy. W zależności od rodzaju i średnicy elektrody przygotowania będą nieco inne. Są trzy rodzaje przygotowania elektrod. Końcówkę elektrody używanej do spawania prądem stałym należy zeszlifować na stożek. Zaostrzenie końcówki elektrody na kształt stożka pozwala na stabilizację łuku i skoncentrowanie
energii w punkcie spawania. Elektrody stosowane do spawania małymi prądami ( średnica poniżej 3,2 mm ) ostrzy się tak aby długość stożka była ok. 3 razy większa niż średnica elektrody. Elektrody 3,2 mm i grubsze ostrzymy tak aby ta zależność długości stożka do średnicy była zbliżona do 1. Ważny jest też kierunek ostrzenia. Elektrody wolframowe ostrzymy wzdłuż ( tak jak się ostrzy ołówek temperówką z żyletką ) a nie na „okrągło”.
Elektrod używanych do spawania prądem przemiennym nie ostrzymy, wystarczy lekkie ścięcie końcówki, gdyż i tak, po wytworzeniu łuku, na końcu kształtuje się kulka.
Podczas szlifowania końca elektrody należy przestrzegać przepisów BHP i w żadnym wypadku nie wdychać opiłków.
Podczas szlifowania należy uważać aby nie zabrudzić końca elektrody obcymi metalami, które mogą potem dostać się do spiny. Dlatego najlepiej i najbezpieczniej jest używać specjalizowanych ostrzałek do elektrod wolframowych.

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.